Getuigenissen - Joods kind in de oorlog

Hoe de Joodse medeburgers uit Amstelveen de verschrikkingen van de Jodenvervolging hebben overleefd is moeilijk na te gaan. De meeste van hen zijn overleden. In 2016 waren er nog twintig van hen in Nederland woonachtig en in leven. Met hen is contact gezocht. Twaalf overlevenden waren bereid en in staat om zich te laten interviewen in het kader van het project “Nooit meer teruggekomen”. Zij wilden hun getuigenissen delen opdat jongere generaties ervan kunnen leren. Wij zijn hen zeer dankbaar voor hun bereidheid deze ‘oral history’ met ons te delen.

Helen Monachimoff, 4-10-1933

Woonde Randwijcklaan 25

Bernarda Esveld-Penha, 19-12-1940

Woonde Landscheidingskade 56

Marianne Zijlstra, 22-12-1933

Woonde Van Spaenstraat 15

Fragmenten uit enkele van deze interviews zijn op deze website te zien. Het zijn de verhalen van Joodse kinderen in de oorlog, elk vanuit het eigen gezichtspunt. Geen verhaal is gelijk. Sommige kinderen konden in Amstelveen blijven wonen, anderen werden geforceerd te verhuizen naar Amsterdam of opgepakt en weggevoerd. Sommige doken onder, andere kwamen in Westerbork of in een Nazi-concentratiekamp terecht. De één had het geluk met zijn ouders en andere gezinsleden de verschrikkingen te overleven, de ander verloor alles en iedereen.

Vera Goldstein, 15 juni 1935
Van der Hoochlaan 11

Emil Hans Roosen, 19-08-1926

Woonde Van IJsselsteinlaan 15

Loes Dekker - De Wolf, 3-12-1938

Woonde Fokkerlaan 100

Nieuws 'Nooit meer teruggekomen'

No posts published in this language yet

Once posts are published, you’ll see them here.