Joods kind in de oorlog; Bernarda Esveld Penha
- 1 uur geleden
- 1 minuten om te lezen
"Ik heb geen kik gegeven"
Bernarda Esveld Penha is geboren toen de oorlog al was begonnen. Zij was 2 jaar oud toen zij als Joods kind moest onderduiken.Haar vader werkte bij KLM en het gezin woonde op het adres Landscheidingskade 56 in Amstelveen, tussen de weilanden.
Haar vader bracht haar naar een verzetsadres in de Dorpsstraat van Amstelveen. Op verschillende plekken zat Bernarda ondergedoken, altijd met de dreiging van ontdekking. Tijdens de oorlog zag zij haar ouders niet meer terug.
Het gezin waarbij zij verbleef, zat actief in het verzet. Op de boerderij zaten meer onderduikers verborgen. Regelmatig vonden er razzia’s plaats. Tijdens een inval van de Duitsers werd Bernarda voorgesteld als een weeskind uit Rotterdam. Een andere keer was het gevaar nog groter. Onderduikers werden gezocht en een zieke vrouw verborg het meisje onder haar rok, zittend op haar schoot. Bernarda was toen nog maar drie of vier jaar oud. "Ik heb geen kik gegeven," vertelt zij. "Onbewust voelt een kind wat er aan de hand is."
De herinneringen aan de laatste oorlogsmaanden zijn nog altijd scherp. Ze moest schuilen in een ondergrondse kuil terwijl buiten werd geschoten. Ook zag zij van dichtbij de gevolgen van verraad. Een jonge verzetsman die regelmatig op de boerderij kwam, werd opgepakt en gefusilleerd.
Tachtig jaar later draagt Bernarda deze herinneringen nog steeds met zich mee. Haar verhaal laat zien hoe oorlog zelfs de jongste kinderen raakt en hoe moed, vertrouwen en menselijkheid levens konden redden.
Bekijk het persoonlijke verhaal van Bernarda andere Getuigenissen - Joods kind in de oorlog.